Angiografia fluoresceinowa (AF)

Należy do tzw. inwazyjnych metod wykorzystywanych w diagnostyce oka. Inwazyjność badania wynika z potrzeby podania barwnika (fluoresceiny) do krwioobiegu pacjenta. Angiografia pozwala ocenić obecność oraz szczelność naczyń tętniczych i żylnych lub też jego brak, co ma nieocenione znaczenie diagnostyczne we wszystkich schorzeniach, w których choroba zajmuje naczynia. Cukrzyca, stany zapalne, zwyrodnienia siatkówki wymagają diagnostyki z użyciem angiografii, co stanowi standard diagnostyczno-leczniczy uznany przez większość okulistów na świecie.
W obecnej chwili badanie jest najczęściej wykorzystywane w diagnostyce centralnej retinopatii surowiczej (CRS) oraz patologii nerwu wzrokowego i/lub siatkówki.

Angio-OCT

Zaawansowana forma badania OCT, czyli Optycznej Tomografii Oka, dająca możliwość pokazania naczyń, obecnych w obrębie gałki ocznej. W przeciwieństwie do badania angiografii fluoresceinowej nie wymaga wprowadzania barwnika do organizmu, jest więc metodą nieinwazyjną. Wobec powyższego jest stała się rutynową metodą diagnostyki zwyrodnienia siatkówki związanego z wiekiem (AMD), centralnej retinopatii surowiczej (CRS), idiopatycznego nowotwórstwa naczyniowego plamki, obserwowanego u młodych ludzi oraz w wysokiej krótkowzroczności, a także w cukrzycy i zmianach pozakrzepowych naczyń (foto).

Autofluorescencja (FAF)

Nieinwazyjna technika obrazowania, która wykorzystuje naturalną zdolność komórek siatkówki, głównie nabłonka barwnikowego siatkówki- RPE) do emitowania światła (fluorescencji) po pobudzeniu, najczęściej z powodu gromadzenia się lipofuscyny, produktu ubocznego metabolizmu. Pozwala na wczesne wykrywanie i monitorowanie wielu chorób oczu, takich jak zwyrodnienie siatkówki związane z wiekiem (AMD), choroba Stargardta, zwyrodnienie barwnikowe siatkówki (retinitis pigmentosa) i centralna surowicza chorioretinopatia (CRS), analizując wzory hiper- i hipofluorescencji na obrazach i oceniając stan metaboliczny siatkówki bez użycia kontrastu. Pozwala na obrazowanie zakresu uszkodzeń a także śledzenie postępów choroby (foto)

Autokeratorefraktometria

Badanie 3 w 1 obejmujące pomiar wielkości wady wzroku, ocenę krzywizny rogówki, czyli tzw. astygmatyzmu oraz badanie wielkości średnicy źrenicy. Badanie wykorzystywane w procesie doboru korekcji istniejącej wady wzroku, dobrze soczewek wewnątrzgałkowych, ocenie przed i pooperacyjnej wady wzroku. U osób z zachowaną akomodacją badanie oceniające wielkość wady wzroku powinno być powinno być dodatkowo wykonane po poszerzeniu źrenic celem ukazania realnej wady i uniknięcia doboru korekcji w skurczu akomodacyjnym. 

Ciśnienie wewnątrzgałkowe

Pomiar z użyciem 3 metod:

• tonometrii aplanacyjnej, najbardziej powtarzalnej, wykonywanej przez lekarza (Foto)
• urządzenia Icare- dotykowego (Foto)
• użyciem urządzenia typu air-puff dodatkowo mierzącego grubość rogówki (Foto) 

Lensmetr

Urządzenie do mierzenia wartości szkieł okularowych

Elektroretinograafia (ERG)

Nieinwazyjne badanie oceniające elektryczną aktywność siatkówki oka, rejestrujące jej odpowiedź na bodźce świetlne za pomocą elektrod umieszczonych na rogówce i skórze.
Badanie standardowo wykonywane w diagnozowaniu chorób takich jak zwyrodnienie barwnikowe siatkówki, dystrofie czy retinopatia cukrzycowa, Badanie odbywa się po adaptacji do ciemności (skotopowe) i jasności (fotopowe), mierząc aktywność pręcików i czopków, a zapis w postaci wykresu (elektroretinogramu) dostarcza obiektywnych informacji o funkcji siatkówki.

Urządzenie ERG

Grubość rogówki inaczej pachymetria

Ocena ma znaczenie min. w chorobach rogówki oraz w diagnostyce jaskry oraz a ściślej biorąc w ocenie wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego. W przypadku zbyt grubej rogówki lub zbyt cienkiej rogówki w stosunku do wartości standardowych, wartość zmierzonego ciśnienia ulega modyfikacji (foto modyfikacji ciśnienia wewnątrzgałkowego)

Fotografia barwna dna oka wykonana bez potrzeby rozszerzenia źrenicy, w zakresie do 45 stopni

Światowy, ale jeszcze niepolski standard pozwalający na utrwalanie w formie barwnej fotografii najważniejszych elementów wnętrza oka tj. nerwu wzrokowego oraz części siatkówki odpowiedzialnej za najlepsze widzenie tj. plamki oka. To niedroga metoda obrazująca stan wnętrza oka. Pozwala monitorować postępu wielu chorób w tym jaskry (ocena nerwu wzrokowego) oraz schorzeń plamki (zwyrodnienie siatkówki, obrzęk plamki itp.).

Fotografia barwna dna oka. (w zakresie do 45 stopni)

I-Trace, połączenie aberrometru z topografią rogówki

Jedno z najbardziej zaawansowanych urządzeń, nadal unikatowych w naszym kraju, służących do diagnostyki przed i pooperacyjnej w chirurgii zaćmy oraz rRefrakcyjnej Wymianie Soczewki z następową implantacją soczewek klasy premium. Badanie pozwala uzyskać kilka informacji:

• ocena stanu zmętnienia soczewki oka.
• czy pacjent kwalifikuje się do wszczepu soczewek klasy premium tj. soczewek o budowie złożonej.
• Jak jest przyczyna zaburzeń widzenia po wykonanym wcześniej zabiegu wszczepu soczewki sztucznej.
• położenie soczewki torycznej w oku, względem osi astygmatyzmu rogówkowego
• analizę stanu naturalnej soczewki pacjenta pod kątem diagnostyki wrodzonej dysfunkcji soczewki

Komórki śródbłonka

Komórki tworzące najbardziej wewnętrzną warstwę rogówki, nieodnawialne, ich liczba zmniejsza się wraz z wiekiem, a także w przypadku procedur wykonywanych w komorze przedniej oka, w stanach pourazowych oraz zapalnych oka. Badanie liczby tych komórek jest wymagane w kwalifikacji przedoperacyjnej do zabiegów, przeprowadzanych na rogówce oraz w komorze przedniej oka, a więc na tęczówce, soczewce, w jaskrze, z użyciem implantów wprowadzanych do komory przedniej, w tym wszczepów fakijnych przedniokomorowych.

Mikroperymetria

Metoda diagnostyczna służąca do precyzyjnej oceny czułości siatkówki, zwłaszcza plamki żółtej, w różnych chorobach, takich jak zwyrodnienia (np. AMD), jaskra, czy choroby naczyniowe. Badanie to, często z wykorzystaniem śledzenia oka (eye-tracking), pozwala na dokładniejszą lokalizację ubytków i monitorowanie postępu choroby niż tradycyjna perymetria, co jest kluczowe w diagnostyce schorzeń siatkówki i nerwu wzrokowego.
W naszej praktyce urządzenie najczęściej jest wykorzystywane w prawidłowej ocenie miejsca fiksacji siatkówkowej, w oczach z niedowidzeniem. W precyzyjny sposób pokazuje, czy mamy do czynienia z fiksacją jest stabilną czy też niestabilną, prawidłową lub o nieprawidłowej lokalizacji.

OCT – Optyczna Koherentna Tomografia

Nieinwazyjne badanie pozwalające uzyskać precyzyjny obraz siatkówki i nerwu wzrokowego, kluczowe w diagnostyce jaskry, zwyrodnienia plamki żółtej, cukrzycowej retinopatii. Pozwala na ocenę grubości rogówki, stanu tęczówki czy też wielkości kątów przesączania. Ocena efektów leczenia czy też progresji wielu chorób okulistycznych.
W przypadku podejrzenia jaskry badaniem z wyboru nie jest ocena grubości włókien nerwowych, ale grubości komórek zwojowych które te włókna tworzą, a więc najszybciej mogą ulec uszkodzeniu.

OPTOMAP

Szerokokątna barwna fotografia dna oka w zakresie do 200°. forma obrazowania wnętrza oka, pozwalająca utrwalić szczegóły siatkówki w niedostępnej w większości urządzeń jakości obrazu oraz zakresie uchwycenia szczegółów obwodu dna oka, przewyższającym nawet zdolności oka ludzkiego.

Pole widzenia

Metoda wykorzystywana w diagnostyce okulistycznej i neurologicznej, zarówno do oceny funkcji siatkówki jak i uszkodzeń nerwu wzrokowego i/lub układu nerwowego (mózgu). Z uwagi na zastosowane parmetry samego badania, pole widzenia pozwala na ocenę zakresu ewentualnych uszkodzeń oraz stopnia ich zaawansowania. Badanie niezbędne w celu oceny zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Badanie na synoptoforze (Ocena stanu widzenia obuocznego i kąta zeza)

Urządzenie to ma szerokie zastosowanie w diagnozowaniu i leczeniu zaburzeń widzenia, w tym niedowidzenia, zaburzeń widzenia obuocznego oraz oceny zakresu fuzji i percepcji. Pozwala na dokładną ocenę stanu widzenia obuocznego praktycznie w każdym wieku.
Wykonując badanie na synoptoforze, możemy stwierdzić, czy istnieje zez ukryty oraz ocenić wielkość kąta zeza. Procedura ta jest niezwykle przydatna zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu zeza, niedowidzenia (ćwiczenia pleoptyczne) oraz braku jednoczesnego widzenia obuocznego (ćwiczenia ortoptyczne).

Topografia rogówki, nieinwazyjne badanie do oceny powierzchni rogówki

Wynik to precyzyjna, barwna mapa kształtu i krzywizny rogówki oka. Umożliwia diagnozę wad wzroku, w tym astygmatyzmu, czy też stożka rogówki), monitorowanie zmian po urazach czy zabiegach (np. laserowej korekcji). Niezbędne przy kwalifikacji do operacji refrakcyjnych oraz zabiegu typu cross linking a także w doborze soczewek kontaktowych, korygujących stożek rogówki. 

Wzrokowe potencjały wywołane (VEP) nieinwazyjne

Badanie elektrofizjologiczne oceniające funkcjonowanie całej drogi wzrokowej, od oka do kory wzrokowej mózgu, poprzez rejestrowanie elektrycznej aktywności mózgu w odpowiedzi na bodźce wzrokowe (np. zmieniające się wzory szachownicy). Pomaga w diagnostyce schorzeń takich jak stwardnienie rozsiane (SM), jaskra, zapalenie nerwu wzrokowego czy udar, wykrywając opóźnienia w przewodzeniu sygnałów nerwowych, nawet gdy struktury są jeszcze niewidoczne w standardowych badaniach. 

Ultrasonografia (USG)

Badanie pozwalające na ocenę struktur wewnętrznych oka w przypadku nieprzezierności ośrodków optycznych tj. obecności zmętnienia rogówki, soczewki lub też w przypadku widocznego krwotoku do wnętrz oka. W przypadku powyższych zmian Badanie USG pozwala na stwierdzenie: czy siatkówka w oku jest przyłożona, czy nie ma odłączenia naczyniówki, czy pojawiło się odłączenie ciała szklistego, czy są np połączenia pomiędzy siatkówką a ciałem szklistym (ważne badanie w przypadku nawrotowych krwotoków do oka w przebiegu cukrzycy. Badanie to nie ma żadnego znaczenia diagnostycznego, gdy oko wypełnione jest olejem silikonowym

Ultrabiomikroskopia (UBM)

Pozwala na diagnostykę, ocenę wielkości zmian, które umiejscawiają się w oku bezpośrednio za tęczówką, a więc w miejscu, którego oko ludzkiej nie jest w stanie ocenić. W ten sposób diagnozuje się oczy z podejrzeniem min. guzów ciała rzęskowego, odłączenie naczyniówki czy też umiejscowienie elementów soczewki sztucznej.